„Trzy billboardy za Ebbing, Missouri”: Pani żałoba, Pani zemsta.

2.02.2018

Osoba Frances McDormand jest dla nas zawsze gwarantem ciekawych produkcji artystycznych.

Nie inaczej jest w przypadku „Trzech billboardów…”.
Naturalistyczna uroda aktorki, głębokie spojrzenie przepełnione życiowym doświadczeniem i siła ukryta pod minimalistyczną ekspresją emocji to cechy, które skupiają uwagę na głównej bohaterce i jej działaniach w tym oszczędnym w środkach wyrazu dramacie społecznym.

Kino w stylu, który serwuje nam Martin McDonagh, reżyser „7 psychopatów” i „Najpierw strzelaj, potem zwiedzaj” to atrakcja dla widza, który ceni realizm przełamany absurdem, przy jednoczesnym uchwyceniu dramatu i satyry w opowiadaniu historii o ludziach i mechanizmach społecznych.
W końcu życie potrafi być przepełnione tragizmem i humorem jednocześnie.
Tak jest w tej produkcji.
Dramat dotyczy braku postępów w dochodzeniu w sprawie o gwałt i morderstwo na córce głównej bohaterki.
Humor ukryty jest w mikroreakcjach ludzi, monologach Mildred Hayes i rozmowach pozostałych postaci filmu.

„Trzy billboardy…” to propozycja, która zainteresuje widzów filmów w stylu nagradzanego ostatnio „Aż do piekła / hell or high water”, „Wind river” czy „To nie jest kraj dla starych ludzi” czyli produkcji  opowiadających w sposób realistyczny, wręcz naturalistyczny o ważnych społecznie sprawach.
Poza oscarową nominacją dla Frances McDormand trzeba wyróżnić również role męskie.
Sam Rockwell, kreujący postać emocjonalnie niedojrzałego policjanta będzie walczył w zasłużony sposób o Oscara.
Podobnie jak Woody Harrelson w w roli szeryfa, którym miotają etyczno – moralne dylematy.

W filmie opowiadającym o batalii poranionej tragedią rodzinną jednostki z bezwładnym systemem znajdziecie ilustrację następujących mechanizmów psychologiczno – społecznych:

  • Przykład zemsty jako sposobu na wyrównanie krzywd i poradzenia sobie z traumą po stracie dziecka
  • Proces przechodzenia przez żałobę i szczególnie ważny temat uznania doznanych krzywd ze strony sprawców
  • Studium patologii niekontrolowanej i „zasiedzianej” władzy lokalnej, powodującej bezwładność i pasywność w realizacji celów, do których została powołana
  • Studium próby obywatelskiego nieposłuszeństwa jako formy sprzeciwu wobec patologii systemu, chęci samodzielnego, non – konformistycznego myślenia i działania stojącego w konfrontacji wobec władzy
  • Przykłady mechanizmów rządzących konformizmem społecznym, wywierania presji na jednostkę, mającą na celu utrzymanie dotychczasowego status quo, oporu wobec zmian, „nie wyciągania brudów” i „zamiatania pod dywan” problemów, aby nie mącić pozornego spokoju członków lokalnej społeczności
  • Przykład moralnych wątpliwości i narastających wyrzutów sumienia jednego z głównych bohaterów, miotającego się między wyborem pomiędzy tym co etyczne, a tym co niemoralne, choć konformistycznie wygodne.

„Trzy billboardy za Ebbing, Missouri” to kino stawiające pytania na temat fundamentalnych wartości i tego czy warto stanąć w walce w ich obronie.
Warto postawić i sobie takie pytania po seansie.

Seans Psychologiczny

Do zobaczenia w kinie.

Kliknij, polub, udostępnij.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *